Thursday, March 23, 2006

[untitled]

hay buhay...

ngayon araw

>march24,2006

contemporary latin america
hay.. pre-final examinations.. central america[august14,1914 > opening of the panama canal]
territorial wars between ecuador and peru, struggle for ecuador's independence, UN intervention in the Falklands dispute,... ano pa ba...

international law and treaties
some sort of quiz about contraband, blockade and angary
tapos d na ako nakinig kasi may sort of defense pa for the nxt class which is afro-west

africa-west asia
kabang-kaba.. gustong-gusto ko na mag-report... para matapos na nga yung paghihirap pero kinulang pa ng oras. sobrang excited pa naman ako kasi sobrang interested talaga ako bout israel tapos. [5 years from now, the conflict betrween israel and palestine would continue. until recently nga lang na the palestinian legislative elected the hamas(one of palestine's fundamentalist groups, also responsible for some suicide bombings in israel). moreover, according article 9 of the palestinian covenant, armed struggle would liberate palestine. so definitely, the conflict would continue. in addition, according to ariel sharon, peace negotiations would continue if and only violence would be stopped. so paano na yun ngayon..[hay... report na report pa naman ako]syang

>march25,2006> the last of regular classes for this sem, and the whole school year

history of oceania
tasmania and wrap-up na din
sna makapag-recitation pa ako. last day rin. tokelau, tuvalu, vanuatu, john naisbitt's rise of the pacific rim. ano pa ba?...

econometrics
sna mkapg-aral after ng oceania.. tatapusin ang last lesson.. i nid a grade of not less than 2.00 para makpasa..*fingers crossed* sna..

asean
last day of reporting on vietnam. sna hindi na sa akin ipa-summarize. wrap up na rin ng different asean countries. [waah!!! still have to compile the different reports my groupmates made.]

spanish
mukhang que hora es lang yata ang natutunan ko ha.. he3 joke lng...

at bago matapos ang araw na ito, may mga bagay akong napagtanto..
at ito na nga ang isa na i have to realize atleast one thing bawat araw.
if i have time, parang gagawa lng ako ng summary ng mga natatandaan ko sa mga diniscuss sa mga subjects ko. labo ko talaga... ngayon ko lang na-realize kung kailan patapos na ang school year.. hay buhay.. hanggang sa susunod na pagsusulat..=)

Monday, February 13, 2006

ang dami kong pero..[ sana pera na lang, he3]

hay.. weird.. ewan. palagi namang weird feeling ko.. as usual, matagal-tagal din since last update ko ng blog ko. kailan na nga ba ang last? di ko na rin matandaan. sobrang dami na rin talaga ng nangyari.. hay buhay.. di ko alam bakit bigla akong nahiya sa mga isinusulat ko dito sa blog. feeling ko baka may ibang taong nagbabasa. or feeling lang talaga ako. he3. siguro kaya tagal ko na rin hindi na-u-update mag-blog kasi nga tulad ng nasabi ko dati, marami-rami na rin akong nasasabihan ng mga problema or anytin. pero may ilang bagay pa rin nga na i still keep to myself. well ganun naman talaga yata. hindi sa lahat ng pagkakataon may makukwento ko sa lahat ng tao. ewan q..

change topic..>
well lately parang sobrang na-appreciate ko lang ang pamilya ko. oo nga may kulang pa rin kasi wla si kuya pero parang sarap lang nilang kasama lately. medyo kakulitan ko na rin si malyn ngayon. binigyan pa nga ako ng bracelet e.[he3] tapos yun nga medyo niloloko ko na rin si nanay pati si tatay. and yun..
change topic again..>
tapos.. sa yfc.. hay.. dami pa ring ginagawa.. i wasn't expecting or assuming pero yun na nga yun.. nakakatakot. di ko alam. di naman dapat ako mag-doubt kasi i'll just let God work through me pero.. di ko talaga alam kung kaya ko. siguro nga i compare myself dun sa mga dati and i know sobrang laki ng difference ko sa kanila and i don't know if magagawa ko nag mga dapat kong gawin. di ko alam. ewan.. siguro nga iba-iba ang tao and i think na i can do it my own way pero... pero..pero.. hay.. napakaraming pero.. sobrang... di ko alam.
"i will walk on water Lord, you have called me. You have called my name"

"bless my life, take away the shame.allow me to experience, your most amazing grace. fill my heart, its empty and frail. make me whole again lord, mend my broken soul."

"and we'll be faithful, to our calling for you are able to keep us from falling. for in your promise, we will trust. we'll be faithful to finish the work you began in us"

"open the eyes of my heart lord, open the eyes of my heart. i want to see you, i want to see you."

Monday, November 21, 2005

....untitled

hay buhay na naman... sobrang miss ko na magsulat. tagal na rin talaga since last update ko. ang dami na naman ng nangyari. eto at bagong sem na naman. parang kakatapos lng ng sem break at eto, pasukan na naman. hay buhay talaga. can't believe lang sa mga grades ko. parang guilty konti kasi feeling ko i don't deserve the grades i got last sem. though yung iba ipagmamalaki ko talaga tulad ng geography at tourism. ok na rin. bakit pa ba ako magrereklamo. siguro this sem aayusin ko na talaga at paghihirapan ko ang mga grades ko. then yun. medyo good news kasi 2 pa lang ang absent ko (yata) sa isang subject lang. 1st period kasi na 8:30 am kaya palaging late. yun. pero so far perfect attendance pa ako sa rest ng subjects ko. ano pa bang nangyari... uhm... nag-metrocon. BELIEVE! kwento ko lang konti. kasi mga 2 days before nag-mtg kami and dapat nga mag-document lang ang trabaho ko nung metrocon. then mga sat around 4pm pinatawag ako ni ate joan tapos kinuha na niya yung vid cam. medyo nainis lang ako kasi parang wala na akong silbi dat time sa metrocon. then after nung 1st and 2nd session, i realized that it was just ok na wala na akong trabaho that time kasi dami ko na naman na-realize. sinabi naman samin nung mtg na kapag may session ay dapat makinig kami, pero iba pa rin yung wala kang ibang trabahong iniisip. dagdag pa yung video na yung ibang parts ay kami ni nalen at ni ace ang nag-shoot at yung isa pa na kasama si gerald. sobrang astig. nasama pa yung MU ni francis. he3ü. may 1pm.tuloy ko na lang siguro next time. GBü

Wednesday, October 5, 2005

still thinking...

...still have to memorize a speech for tom... pero ito... net na naman.he3. sakit na ng ulo ko. after this sugro tulog na ako.

i miss writing.... hay life... dami na talagang nangyari. hindi ko na nga lang siguro naisusulat kasi medyo nailalabas ko na rin sa ibang tao ang mga gusto kong sabihin.

ano na ba ang mga nangyari...

  • may nasaksak sa loob ng classroom namin - 1st time, medyo na trauma ng konti - napa-isip na lang bigla na lumipat ng school[ss111, class ni mam peralta/ ayaw ng frat]
  • nag teamhead/leader sa isang youth camp. 1st time rin. dami na naman realizations.[hindi ko alam!!!he3]
  • nakapag-usap na rin ang execom[i think ok na,sana... - fingers crossed]
  • UE planeta!!! - ang bagong tagline ng ue_yFc
  • matatapos na naman ang isang season ng uaap, nakapanood ng final 4 - at yun admu-dlsu game, talo pero kumanta na naman ako ng alma mater song, medyo malungkot [we stand on a hill, between the earth and sky... win or lose its the school we choose. this is the place where we belong. mary for you, for your white and blue, we pray you'll keep us mary constantly true, we pray you'll keep us mary faithful to you...game2 bukas ng feu-dlsu, for sure feu na yan, sorry chicco]
  • 1st time umiyak dahil sa pag-ibig [he3, didn't expect talaga. natakot lang siguro pero ok na ako, sana...]
  • etc [madami pa talaga, di ko lang maalala]

uhm... ok. actually still thinking bout the plans i have when i die. while in geo class yesterday, sir albino told us that we should be ready when we die. then i remembered an instance where i made plans when i die. i just wrote it all last night before i slept. i actually made some sort of a poem about life and i posted it in this blog and also in friendster.[just see the post before]then yun. after thinking all these things about what i have experience with my life, a friend suddenly told me about this worthless piece of life [parang ganun]. i then thought about it. oo nga no. life is worthless kasi suko na ako sa Kaniya. nakakainis nga e na while i was having my moment about what i thought about what i have experienced about life, then yun, biglang naiba ng konti. labo nga eh. siguro nga i'm easily influenced by the people around me pero di ba i still need to know what others think kasi for sure they have somthing new to share. labo nitong post na to. halo-halo.he3. ok lang naman kasi mukhang na-express ko naman ang gustong ko isulat/ sabihin. mukhang mahibing akong makakatulog nito.gising na lang siguro ako ng mga 6 or 7 am.kung pwede nga 4am tulad kanina. tinapos ko kasi yung GK video ni ghem.

hope to write again soon... siguro after na lang ng exams... tulog na muna, bukas na lang mag-memorize...

Tuesday, October 4, 2005

Hay Buhay...

hay buhay...

napakasarap, napakahirap
hindi nga lang tiyak, kung kailan ito kukunin.

may mga ilang, ayaw ng ituloy.
may mga ilang, gusto pang pahabain.

at sa lahat-lahat ng mga nangyari sa buhay kong ito...
masaya at kontento ako sa buhay kong ito.

walang dapat na panghinayangan pa,
walang dapat na pagsisisihan pa.

dahil ipinakita mo sa akin ang kahinaan ko,
dahil binuksan mo ang puso ko,
dahil tinanggap mo kung sino ako,
dahil binigyan mo ako ng pagkakataong magbago,
dahil lalo kitang nakilala,
dahil lalo kong nakilala ang sarili ko,
dahil ginabayan mo ako sa buhay kong ito.

Thursday, August 18, 2005

y?

i think its time for me to again write. ewan ko wala lang. para tipong nawalan na naman ako ng outlet bukod pa kay hannah. hay life. wala lang. eto na naman ako. magulo na naman. malabo na naman. mas ok pa rin ang blogger.wla lang. ano na ba nangyare lately... hay kakatapos lang ng megacamp. medyo may mga kakaibang nangyari lang. pero ok na ang lahat. naalala ko lang yung after every camp may realization ako sa sarili ko pero this time may realizations ulit ako pero hindi tungkol sa sarili kundi patungkol sa ibang tao. lam mo yung tipong u have learned to appreaciate them more. astig lang sobra. dami ko nakitang nag-grow last camp. basta astig lang.

change topic...
about two weeks ago wala lang. na-praning na tipo... gumawa ng sariling problema. yung tipong functional lang ang tingin sa akin ng mga tao. di ko alam kung bakit yun yung naramdaman ko. yung parang they only talk to you if they need something from you. yung tipong "friendly-user" na term namin nung highschool. at parang yung functional ko lang talaga ang napapansin.astig ako dahil sa functional "lang" na ginagawa ko. and last weeks prayer meeting lang... ewan ko.. made me realize naman talaga na lahat ng ginagawa ko ay para sa Kanya. nakalimutan ko lang.ang labo nga na after ng every prayer ko palagi kong sinasabi na "Lord, please always remind us that everything we do is for Your Greater Glory" nakalimutan ko lang talaga. napapagod lang siguro ako.lord give me strength. medyo ok na ako after ng week na yun. and this monday lang. labo ko talga.na-praning na naman at gumawa na naman ng sariling problema. hay buhay talaga. yung feeling ko na parang i meant to be alone. kasi pakiramdam ko palaging may nangiiwan sa akin sa ere. tapos ung feeling pa na walang nagdadasal para sa akin. dagdagan pa na naiinis ako sa sarili ko kasi bakit ako ganito.. tahimik na hindi ma-express ang sarili. sabi nga ni hannah na maganda may journal ako na outlet ko pero di ba mas maganda na nasasabi mo verbally. naaasar lang ako sa sarili kung bakit ako ganito. alam ko naman na may masasabi ako pero bakit ganun. parang Lord pls help me understand, please help me find the reason, help me find my purpose.
eto ngayon medyo nakahinga. kay hannah ko p lang siguro nasasabi ng buo. Lord pls....

Thursday, July 28, 2005

isang taon na naman...

hay buhay... eto at ilang minuto na lang... hindi ko alam. labo ko talaga. hay life. bahala na bukas. di ko alam. hindi na rin ako makahingi ng extra sa magulang ko. sa lahat ng pagkakataon ngayon pa ako nahiya sa kanila. minsan nga nagagalit pa ako pag sa tingin ko kulang ang binigay sa aking pera. ewan ko nga bakit ganito ako ngayon. napaisip lang naman ako, sobra-sobra na nga naman ang binigay nila sa akin. actually dami nga ng nasayang e. yung mga ilang taon ko ring inilagi sa ateneo, parang nasayang lang talaga yung ginastos nila sa akin duon. tapos eto di ko pa siniseryoso ang pag-aaral ko. ang kapal na lang siguro talaga ng mukha ko. labo ko talaga. hindi naman ako dating ganito. actually wala na talaga akong mahihingi pa. gusto ko mang hingin na maging maayos na ang pamilya ko, alam ko naman at naniniwala ako magiging maayos ito. lalo na't nandyan pa Siya sa buhay ko ngayon, "there's nothing really more i want, there's nothing really more i need." wala na talaga dapat akong i-regret kasi sobra-sobra na talaga ang nangyari sa buhay ko ngayon. sobrang ang dami ko lang talagang dapat ipagpasalamat sa Kanya. wala na talagang dapat akong panghinayangan pa.
mj out --->